X
تبلیغات
رایتل
اهل تشیع و اهل سنت
آپلود عکس
نیروی جاذبه علی علیه السلام
نوشته شده توسط حسیـــن

بسم الله الرحمن الرحیم 

 

دعوتهایى که در میان بشر پدید آمده همه یکسان بوده‏اند، بعضى یک بعدى بوده‏اند که قشر وسیعى را در بر گرفته‏اند، اما زود فراموش شده‏اند. بعضى دو بعدى بوده‏اند که هم قشر وسیعى را فراگرفته، هم مدتهاى مدیدى بر جا بوده‏اند و بعضى سه بعدى بوده‏اند؛ یعنى غیر از مکان و زمان، تا اعماق روحهاى بشر نیز نفوذ کرده‏اند که این دعوتها از مختصات پیامبران و اولیاى خداست. جاذبه‏ها نیز این چنین‏اند؛ گاهى یک بعدى و گاهى دو بعدى و گاهى سه بعدى‏اند و جاذبه على (علیه السلام) از قسم اخیر است که هم سطح وسیعى از مردم را مجذوب خود کرد، هم مختص به یکى دو قرن نیست و آنچنان در ژرفاى دلهاى پیش رفته که قرنها بعد از وى، دشمنان نیز تحت نفوذ عظمت او واقع گشته و اشکشان جارى شده است. این نیروى على به خاطر پیوند او با خداست و گرنه در تاریخ قهرمانهاى بسیارى سراغ داریم که کم کم از یاد رفته‏اند، ولى مى‏بینیم على (علیه السلام) بعد از مرگش زنده و زنده‏تر شد: غدا ترون ایامى و یکشف لکم عن سرائرى و تعرفننى بعد خلو مکانى و قیام غیرى مقامى‏(68)

از بزرگترین امتیازات شیعه بر سایر مذاهب این است که پایه و زیر بناى اصلى آن محبت است. از زمان پیامبر اکرم (ص) گروهى را کنار على (علیه السلام) مى‏بینیم که عاشق و مجذوب او یند تا آنجا که حضرت رسول (ص) فرمود و الذى نفسى بیده ان هذا و شیعته هم الفالزون یوم القیامة(69). وى تجسم حقیقت است، پس مقیاس و میزانى براى سنجش فطرتها و سرشتها مى‏باشد. خود آن حضرت مى‏فرماید:  

اگر ببینى که با شمشیرم مؤمنى را مى‏زنم که با من دشمن شود، هرگز دشمنى نخواهد کرد و اگر همه دنیا را بر سر منافق بریزم که دوستم بدارد، هرگز مرا دوست نخواهد داشت، زیرا این قاعده بر زبان پیامبر (ص) جارى شده است که فرمود: یا على! لا یبغضک مؤمن و لا یحبک منافق 

...

بنابراین غیر از عشق جسمى، نوع دیگر از عشق است که از محدوده مادیات بیرون است و در حقیقت فصل ممیز انسان و حیوان مى‏باشد و آن عشق معقول است، عشق به فضایل و خوبیها و شیفتگى در برابر جمال در برابر جمال حقیقت. این عشق در آیات قرآن با واژه محبت یا مودت در اقسام مختلفى بیان شده است، مانند عشق مؤمنین به خدا والذین آمنوا أشد حبالله‏(72) ، عشق خدا به مؤمنین ان الله یحب المتقین‏(73) دوستیهاى دو جانبه بین خدا و مؤمنین فسوف یأتى الله لقوم یحبهم و یحبونه‏(74)، یا بین خود مؤمنین ان الذین آمنوا و عملوا الصالحات سیجعل لهم الرحمن ودا(75). حتى در روایات هست که روح و جوهر دین چیزى جز محبت نیست و اساسا علاقه و محبت است که اطلاعت را به دنبال مى‏آورد.

نیروى محبت از نظر اجتماعى نیز نیروى عظیم و مؤثرى است. بهترین اجتماعها آن است که با نیروى محبت اداره شود، یعنى محبت زمامدار به مردم و ارادت مردم به زمامدار. تا عامل محبت نباشد، رهبر نمى‏تواند یا بسیار سخت مى‏تواند که اجتماعى را رهبرى و تربیت کند حتى اگر عدالت را در آن برقرار کند، زیرا مردم آن گاه پیرو قانون خواهند بود که از زمامدارشان محبت و علاقه ببینند. قرآن کریم هم این محبت را عمل جذب مردم به پیامبر مى‏داند و مى‏فرماید: و لو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من حولک. 

...تا این جا فهمیدیم که عشق پاکان هدف نیست، بلکه وسیله است براى تهذیب نفس. اکنون مى‏بینیم که آیا اسلام براى ما محبوبى انتخاب کرده است یا خیر. قرآن در مورد پیامبران پیشین مى‏فرماید که آنها اجرى از مردم نمى‏خواستند، ولى خطاب به رسول اکرم (ص) مى‏گوید: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فى القربى‏(78) راز این مطلب اجر در این است که بنابر نص قرآن فایده این کار هم به خود ما مى‏رسد، نه به رسول اکرم، و محبت اهل بیت رسول جز اطاعت از حق و سعادت خود ما نتیجه‏اى ندارد. مراد از قربى هر که باشد مسلما برجسته‏ترین مصادیقش على (علیه السلام) است، چنان که از پیامبر (ص) راجع به محبت على در دلها چیست؟ رمز محبت را هنوز کسى کشف نکرده است، یعنى نمى‏شود گفت: اگر این کار را بکنید، محبت ایجاد مى‏شود، اما به هر حال محبت رمزى دارد و چیزى در محبوب هست که محب را جذب مى‏کند. على محبوب و معشوق انسانهاست، ولى چرا همه دلها خود را با على آشنا مى‏بینند؟ مسلما ملاک دوستى او جسم او نیست، زیرا جسمش امروز بین ما نیست. محبت او از نوع قهرمان دوستى و نیز از راه محبت به فضیلتهاى اخلاقى و انسانى هم نیست، زیرا بسیارى افراد این چنین هستند، اما محبت هیچ کس چون على (علیه السلام) پایدار نمانده است و رمز محبتش پیوند الهى اوست. دلهاى ما به طور ناخود آگاه در اعماق خویش با حق پیوستگى دارند و چون على (علیه السلام) را آیت بزرگ حق و مظهر صفات او مى‏یابند، به او عشق مى‏ورزند. نقطه‏هاى روشن در وجودش بسیار است؛ اما آنچه براى همیشه او را درخشنده و تابان قرار داده است، ایمان و اخلاص اوست و این حقیقت آن است که به وى جذبه الهى داده است‏. 

 

منبع: جاذبه و دافعه علی (علیه السلام)


 
 

شارژ ایرانسل

فال حافظ